Αντίο Μαύρες τρύπες,....οι Άσπρες τρύπες είναι ακόμη πιο περίεργες...

Της Βασιλικής Γερμάνη


 
Αν υπάρχει εκεί έξω πραγματικά ένα πιο περίεργο φαινόμενο από μια μαύρη τρύπα, τότε αυτό πρέπει να είναι, μια άσπρη τρύπα. Οι μαύρες τρύπες δεν μπορούν να μας πουν την απάντηση στο ερώτημα, πού βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της σκοτεινής ύλης — αν και η περισσότερη ύλη στο σύμπαν ακόμα κρύβεται.

Η βαρυτική έλξη μιας μαύρης τρύπας είναι τόσο εξωφρενικά ισχυρή που δεν μπορεί να την αψηφήσει ούτε το φως. Τίποτα δεν μπορεί να σας σώσει μόλις περάσετε το σημείο της μη επιστροφής, που αλλιώς είναι γνωστό ως ορίζοντας γεγονότων. Ωστόσο, το site Space.com έγραψε ότι όταν ο Αϊνστάιν προέβλεψε την ύπαρξη μαύρων οπών στη θεωρία της σχετικότητας, προέβλεψε επίσης τη θεωρητική αναστροφή αυτών των γαλαξιακών τεράτων. Μια άσπρη τρύπα δεν θα αποτελούσε απειλή για τα αντικείμενα στο διάστημα που περνούν επικίνδυνα κοντά και τίποτα δεν μπορεί να εισέλθει σ' αυτή ακόμη και αν περάσει τον ορίζοντα γεγονότων της.




Όταν οι μαύρες τρύπες καταβροχθίζουν τεράστιες ποσότητες ύλης και ενέργειας, πιστεύεται ότι όλα όσα φαίνονται να εξαφανίζονται για πάντα, βγαίνουν στην πραγματικότητα από μια λευκή τρύπα. Το που ακριβώς βγαίνουν τα "θύματα" μιας μαύρης τρύπας, δεν είναι γνωστό, και θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε. Από μια άλλη θέση σε αυτό το σύμπαν, η ακόμη και σε ένα εξ ολοκλήρου άλλο σύμπαν. Ο θεωρητικός φυσικός Carlo Rovelli, θεώρησε κάτι ακόμα πιο περίεργο, που συνδέει τις δύο οντότητες  - έννοιες. Οι μαύρες τρύπες προέρχονται από τα αστέρια που έχουν καταρρεύσει, αλλά όταν αυτά τα αστρικά πτώματα πεθαίνουν, μπορούν στην πραγματικότητα να μετατραπούν σε λευκές τρύπες.

Σταθείτε λίγο... Σύμφωνα με τον αείμνηστο Stephen Hawking, οι μαύρες τρύπες "εξατμίζονται" όσο γερνούν και ο "θάνατος" μιας μαύρης τρύπας συμβαίνει όταν έχει συρρικνωθεί στο σημείο που φαίνεται να εξαφανίζεται.
Διάγραμμα άσπρης τρύπας από τον Rovelli. Credit: Carlo Rovelli


Ο Rovelli υποστηρίζει, ότι η κβαντική φύση του χωροχρόνου καθιστά αδύνατη την εξαφάνιση μιας μαύρης τρύπας. Η φυσική βασίζεται στην κβαντική θεωρία, η οποία χρησιμοποιεί αδιαίρετες ποσότητες που ονομάζονται quanta (κβάντα) για να εξηγήσει πώς συμπεριφέρονται η ύλη και η ενέργεια στο ατομικό και υποατομικό επίπεδο.

Ο χωροχρόνος δεν μπορεί να συρρικνωθεί άπειρα. Ο Rovelli πιστεύει ότι όταν μια εξασθενημένη μαύρη τρύπα φτάνει σε ένα συγκεκριμένο μέγεθος, πάνω από ένα χρονικό διάστημα, γύρω στις τέσσερις φορές την ηλικία του σύμπαντος μας, τότε μεταμορφώνεται σε μια λευκή τρύπα. Ακόμα και οι μικροσκοπικές λευκές τρύπες πιστεύεται ότι έχουν μεγάλες μάζες. Αυτό προκύπτει ως συμπέρασμα αν υποθέσουμε ότι είναι δυνατόν να υπάρξουν μικροσκοπικές μαύρες τρύπες που ζυγίζουν περισσότερο από το φεγγάρι. Ίσως με αυτόν τον συλλογισμό να εξηγείται και η έννοια της σκοτεινής ύλης.

«Ένα συστατικό της σκοτεινής ύλης θα μπορούσε να σχηματιστεί από υπολείμματα εξατμισμένων μαύρων οπών», δήλωσε ο Rovelli και η συνάδελφός του, Francesca Vidotto, σε μια μελέτη που υποβλήθηκε πρόσφατα στο Gravity Research Foundation.

Από τι ακριβώς αποτελείται η σκοτεινή ύλη παραμένει μυστήριο, αφού είναι αόρατη από κάθε άποψη και δεν αντιδρά με κανέναν τρόπο με το φως. Οι λευκές οπές που περιλαμβάνουν τη σκοτεινή ύλη θα ήταν πολύ μικρότερες από το μήκος κύματος του φωτός και επίσης αόρατες. Πρωτόνια ή άλλα σωματίδια που έρχονται σε επαφή με τις λευκές τρύπες απλά θα αναπηδούν, όπως πιστεύει η Rovelli. Ορισμένες από αυτές τις λευκές τρύπες θεωρούνται ως υπολείμματα των μαύρων τρυπών που σχηματίστηκαν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, ή απομεινάρια αρχέγονων μαύρων τρυπών, ενώ άλλες θα μπορούσαν να προέρχονται από ακόμα πιο παλιές μαύρες τρύπες, παλιότερες και από το ίδιο το σύμπαν. Ίσως να προέρχονταν μάλιστα και από ένα προηγούμενο σύμπαν....

Νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά, αυτά τα θέματα μπορούν να σου διαλύσουν το μυαλό....

(Πηγή : Space.com)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι μπλε κρύσταλλοι σε μετεωρίτες αποκαλύπτουν τα θορυβώδη νεαρά χρόνια του Ήλιου.

Οι μεγαλύτερες διαστημικές αποστολές και εκτόξευσεις πυραύλων που θα δούμε το 2018

Πώς σχηματίστηκε η Σελήνη;